Na dobry początek – zagadka.
Kto to taki?
Witani z honorami (a często westchnieniami…) w szkołach polonijnych przez wszystkich nauczycieli, rodziców i dzieci. Często ich przyjazd stanowi pewnego rodzaju sensację w środowisku szkolnym, szczególnie w odległych od Polski zakątkach świata. Są często wiatrem i sterem na morzu dwujęzyczności dziecka polonijnego.
Widok babć i dziadków na korytarzu naszej szkoły zawsze bardzo mnie wzrusza. Bez ich dopingu, wsparcia w motywowaniu zarówno dzieci jak i rodziców, wielu dawno poległoby na drodze dwujęzycznego wychowania.
Nie bez powodu obchody dnia babci i dziadka są zaznaczone na czerwono w kalendarzu szkoły polonijnej, może również i Twojej?
Tradycyjne programy artystyczne dla babć i dziadków, tak popularne w szkołach w Polsce, nie mają w szkole polonijnej odniesienia, bo odbiorców życzeń na widowni najczęściej brak. Ale to oczywiście nie powód, aby zrezygnować z tej doskonałej okazji do docenienia i podziękowania za to bezcenne wsparcie. W dobie internetu i technologii komunikacyjnych można naprawdę wiele zrobić.
21 i 22 stycznia to dla nas doskonała okazja do wspierania naszych uczniów w kontaktach międzypokoleniowych i w umacnianiu więzi i tradycji rodzinnych. Na tej misji można stworzyć wiele ciekawych projektów, które zdopingują do działania. Czasem wystarczy zaproponować zadanie do zrealizowania, temat do rozmowy, aby móc po latach z rozrzewnieniem wspominać obchody święta babć i dziadków w szkole polonijnej.
Z mojego doświadczenia wynika, że w taki projekt bardzo chętnie angażują się nie tylko dzieci ale i ich rodzice, dziadkowie i babcie. Przy wymyślaniu zadania ogranicza nas właściwie tylko nasza wyobraźnia. Może to być współtworzenie albumu ze zdjęciami z miast, w których się urodzili, lub w których mieszkają dziadkowie wraz z anegdotami na ten temat, może to być album pamiątek z domu rodzinnego, śmieszne historie ze szkoły, do której chodzili lub opis gier i zabaw z dzieciństwa. Tematy do wywiadów mogą wymyśleć sami uczniowie, co jeszcze bardziej podniesie ich zaangażowanie w projekt.
W naszej szkole prowadzimy projekt – Kulinarnik Babci i Dziadka, który jest zbiorem tradycyjnych przepisów rodzinnych naszych uczniów w postaci ebooka. Od trzech lat zbieramy zdjęcia ODRĘCZNIE zapisanych przepisów rodzinach, które nasze dzieci otrzymały po wywiadach ze swoimi dziadkami lub wujostwem. Sama z radością patrzę na karteczkę, na której moja mama zapisała przepis na nasze ulubione ciasto.
Można wesprzeć się również gotowcem, doskonale sprawdzi się zeszyt bananowy “Babciu Dziadku Proszę opowiedz mi”, to książeczka do uzupełnienia z babcią i dziadkiem. Moja, stoi na półce z książkami w honorowym miejscu.
