Międzyszkolne projekty partnerskie – część 2

Projekt jako metoda nauczania i uczenia się nie jest niczym nowym, jest stosowana w szkolnictwie od ponad 100 lat. Dzisiejszy post nie jest przedstawieniem założeń pracy tą metodą ani festiwalem pomysłów na projekty międzyszkolne. Dziś przeanalizuję plusy i minusy pracy tą metodą z uczniem polonijnym.

No właśnie, czy warto poświęcać projektom więcej uwagi w szkole polonijnej?
Często słyszę od nauczycieli, że praca projektowa zabiera za im dużo czasu, że powoduje chaos i zamieszanie na lekcji, że jest za głośno. Wielu z nas widzi w niej spore ograniczenia w postaci niskiej częstotliwości spotkań z uczniami lub dodatkowych środków finansowych związanych z ich realizacją. W pewnym stopniu zgadzam się tym, metody i narzędzia projektowe są czasochłonne, wymagają omówienia i chwili refleksji. W naszym polonijnym pędzie bardzo trudno o takie coachingowe podejście. Jeśli jednak spróbujesz, gwarantuję, że efekty pozytywnie Cię zaskoczą.

Oto kilka najważniejszych benefitów dla nauczycieli płynących z pracy metodą projektu:

• Pozwala zaangażować wszystkich uczniów. W klasie polonijnej spotykamy się nie tylko z dużymi różnicami w kompetencjach językowych, ale również kompetencjach społecznych, poznawczych i technicznych.
• Uczy współpracy i pomaga tworzyć silne więzi w zespole uczniowskim. Buduje odpowiedzialność i przynależność do zespołu klasowego, a także podnosi własną samoocenę dzięki pracy zespołowej.
• Mobilizuje do regularnego uczęszczania do szkoły, bo przecież w projekcie zawsze ciąg dalszy nastąpi… i trzeba go skończyć.
• Stanowi nowe podejście do samodzielnej pracy w domu wymagając od ucznia kreatywności.
• Jest metodą kształcenia skoncentrowaną na uczniu, a indywidualne podejście leży u podstaw naszej pracy z dzieckiem polonijnym.
• Pozwala nauczycielom polonijnym bliżej poznać swoich uczniów, gdyż odkrywamy ich różnorakie kompetencje.
• Uczy komunikowania się, prezentowania własnej wiedzy, a to najważniejsze kompetencję nauczane w szkołach polonijnych

A co z uczniami? czyli PROJEKT słowo “zaklęcie”,
Już samo słowo PROJEKT – stało się hasłem zaklęciem. Kiedy mówię, że rozpoczynamy nowy projekt widzę od razu zainteresowanie w ich oczach. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, bo daje im możliwość własnej inicjatywy. Po drugie dlatego, że wprowadzam element nowości, który oczywiście wszyscy kochamy. Projekt kojarzy im się ponadto z działaniem, wyzwaniem i zabawą. To wzbudzenie zaangażowania ucznia już jest kluczem do sukcesu.

Na koniec 3 najważniejsze lekcje jakie wyniosłam z realizacji projektów w partnerstwie ze szkołą z Polski:

RAZEM W PARTNERSTWIE, czyli nie działamy indywidualnie, lecz zespołowo.
Daj uczniom szansę pracy nad jednym wspólnym celem lub co najmniej jakiejś jego części wspólnej. Niech poczują, że są sobie nawzajem potrzebni i że dążą do wspólnego rezultatu. Niech świętują razem swój sukces. Projekty, w których uczniowie pracowali wspólnie zawsze miały lepsze rezultaty niż te w których uczniowie działa indywidualnie nad własną realizacją tego samego zadania projektowego

ZGODNIE Z PLANEM, czyli bez dobrego scenariusza ani rusz.
Projekt ma to do siebie, że największy nakład pracy jaki trzeba włożyć przed przystąpieniem uczniów do pracy. Bywa, że trzeba się nie lada nagłówkować jak sprostać celom edukacyjnym, które nie zawsze będą takie same. Zaplanowanie projektu jest z pewnością wyzwaniem, ale za to później pracują przede wszystkim uczniowie, a my głównie obserwujemy efekty ich pracy. Nie warto również przesadzać w drugą stronę, praca projektowa musi być elastyczna, bądźmy otwarci na wprowadzanie ewentualnych zmian, to jest OK.

WYTRWALE, czyli nie od razu Kraków zbudowano.
Budowanie partnerstwa międzyszkolnego to proces, uczymy się siebie nawzajem, poznajemy swoje organizacje, swoje cele, ulubione narzędzia i metody pracy. Bywa, że nasze cele nieco się różnią i trzeba poszukiwać wspólnych mianowników, aby móc kontynuować działania z satysfakcją dla każdej szkoły